Tijdens het Ancien Régime moest de boer een tiende van de opbrengst van zijn veld afstaan voor de eredienst. In principe was dit 1/3 voor de wedde van de pastoor, 1/3 voor het onderhoud van de kerk en 1/3 voor de armenzorg. In werkelijkheid waren het de Gentse abdijen van Sint-Baafs en Sint-Pieters die de opbrengsten binnenrijfden. Geregeld waren er conflicten tussen de Sint-Baafsabdij, de Sint-Pietersabdij van Gent en het bisdom Doornik. In 1502 verklaarde het bisdom Doornik zich akkoord over de plaats van de tiendenpalen in Sint-Margriete. Zo werden er vier geplaatst. De afbakening van de gronden met tiendenpalen maakte een einde aan deze ruzies.