Home Profiel Actueel Gemeente OCMW Toerisme Evenementen Gastenboek Verenigingsleven Trefwoorden E-loket E-mail


Home > Toerisme > Cultureel erfgoed

 

Cultureel erfgoed

 

Natuurschoon en uitstappen
Cultureel erfgoed
Sint-Laureins in vogelvlucht
Horeca
Toeristische verblijfsaccommodatie
Digitaal stratenplan
Infokantoor
Grenzeloos Genieten
Endless Enjoyment
Du Bonheur sans Fin
Grenzenlos Geniessen
Grenzeloos genieten van paling
Winterwandelingen in Sint-Laureins

Het cultureel erfgoed van de gemeente Sint-Laureins wordt weerspiegeld in de vele kerken, de monumenten en gebouwen die onze gemeente rijk is.

In elke kerk is er een folder te bekomen met heel wat kunsthistorische informatie. Een route die alle kerken aandoet bedraagt ongeveer 30 km.

1. Sint-Laureins

Sint-Laurentiuskerk

H. Laurentiuskerk

Deze beschermde gotische kerk dateert grotendeels uit de 16de eeuw. De toren bevat oudere elementen. Wie even op het kerkhof gaat ziet aan de zuidzijde op de muren meerdere sporen van verbouwingen.
Binnenin is vooral het houtsnijwerk belangrijk. Het 17de eeuwse koorgestoelte maakt de overgang van de renaissance naar de barok. De eveneens 17de eeuwse altaren zijn interessante voorbeelden van polychroom beschilderd houtwerk en geven dit kerkinterieur een rijke aanblik. Het schilderij ‘De kroning van Maria’ van de hand van Caspar de Crayer is afkomstig uit de kloosterkapel te Vrasene en werd recent in dit altaar geplaatst. De preekstoel is 19de eeuws.

Godshuis

Foto van het Godshuis

Het bouwen van het godshuis was een daad van christelijke naastenliefde. Het immense gebouw werd bedacht door pastoor Andries van de gemeente Middelburg en werd gefinancierd door de gefortuneerde en godsvruchtige juffrouw Antonia Van Damme.

Antonia Van Damme zag het levenslicht te Sint-Laureins in 1787 en stierf er in 1879. Kanunnik (en pastoor) Andries werd in zijn jeugd geconfronteerd met de onmenselijke manier waarop de zieken uit de streek van Brugge werden vervoerd om verzorgd te worden. In Brugge was het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Het doel van beide weldoeners was duidelijk: een tehuis bezorgen aan wezen, ouden van dagen, zieken en gehandicapten.

Tijdens de oorlogsjaren 1940-1945 deed het klooster zelfs dienst als schuiloord voor de dorpelingen, vluchtelingen en tevens als burgerlazaret. Het godshuis overleefde het geweld van twee wereldoorlogen.

Antonia Van Damme heeft destijds dit gebouw geschonken aan de C.O.O. (het huidige OCMW). Momenteel wordt het gebouw volledig gerenoveerd door de Lofting Condominium groep.

Website: www.godshuis.be

Gemeentehuis
(bouwjaar 1902)

Aan dit gebouw werd op 1 mei 1995 een vleugel aangebracht voor de uitbreiding van de administratieve diensten.

Gemeentehuis

2. Watervliet

O.-L.-Vrouw Hemelvaartkerk

Kerk O.L.Vrouw-Hemelvaart

Deze kerk werd gesticht door Jeronimus Lauwerijn van Brugge en gebouwd tussen 1503 en 1540. Zij heeft de roepnaam “de Kathedraal van het Noorden” verkregen omwille van haar opmerkelijke architectuur en vooral haar buitengewoon rijk interieur.

Bij het binnentreden wordt men getroffen door de hoge gewelven, zuilenrijen en spitsboogramen, door het majestueus hoogaltaar in zwart-wit marmer van Fayd’herbe (1652–54) met een groot retabel van De Crayer, door de kooromgang met het koorgestoelte (Sauvage, 1643), de grafsteen van de stichter Jeronimus Lauwerijn, de prachtige barokke preekstoel en communiebank van Pulinx (1726), het indrukwekkend geheel van het portaal en het doksaal (eveneens Sauvage, 1649) met als sluitstuk het befaamde historisch orgel van Ledou, de grote verzameling van 16de- en 17de-eeuwse schilderijen met als kroonjuweel de monumentale triptiek ‘de Nood Gods’ (ca. 1520) met het zelfportret van de Meester van Frankfurt, een stads- en tijdgenoot van Quinten Metsijs. Deze triptiek werd opgenomen in de lijst van de Topstukken van de Vlaamse Gemeenschap (met Watervliet als enige landelijke kerk!) “omwille van de hoge kwaliteit en grote artistieke waarde ... één van de absolute meesterwerken uit deze periode”.

Deze kerk kan beschouwd worden als een authentieke museale site van kerkelijk erfgoed en religieuze kunst. Een bezoek meer dan waard.

Voor groepsbezoeken kan men reserveren bij:

  • Erik Versluys (kerkgids): tel. 09-328 92 32 - e-mail: erik.versluys@telenet.be
  • Kathleen Seynhaeve – Dienst Toerisme Sint-Laureins: tel. 09-218 76 47

Gemeentehuis (bouwjaar 1781)

Gemeentehuis Watervliet

Monument

Op het Stee kan u bewonderen: de waterpomp (1781) gerestaureerd in 1996. Eén van de drie boterbanken waarop in de vorige eeuw de boerinnen op marktdagen zuivelproducten verkochten. Men bemerkt ook de pastorij uit 1774 en de kiosk van 1933.

Het dorpsgezicht is officieel beschermd.

Beeld

De huilende wolf YSENGRYN

"Ic (Reynaert) maectene (Ysengryn) moonc ter Elmaeren".

Reingert van Watervliet werd monnik te Elmaere in 1197 en prior in 1198. Zijn Ysengryn en Reingert soms dezelfde persoon?

Dit beeld (in opdracht van het gemeentebestuur) van Jeannine Van Landschoot werd te Watervliet geplaatst in 2001 als slot van de feestelijkheden Watervliet 2000.

3. Sint-Jan-in-Eremo

Kerk St.-Jan de Doper

Kerk Sint-Jan de Doper

Dit kerkje werd herbouwd in 1682. Bij de bouw werd veel herbruikmateriaal gebruikt.
Het rococo-interieur is verrassend. In juni wordt hier een bedevaart ter ere van Sint-Jan gehouden. Het meubilair is laat 17de en begin 18de eeuws.

Zoals alle kerken in Sint-Laureins is ook deze het hele jaar door open.

4. Bentille

Sint-Eligiuskerk

De oudste delen dateren uit 1758. Dit kerkje was oorspronkelijk een kapel. Binnen ziet u de 18de eeuwse preekstoel en een 17de eeuws zijaltaar van O.-L.-Vrouw.

Sint-Eligiuskerk

5. Sint-Margriete

Sint-Margarethakerk

De neogotische kerk uit 1881 beheerst heel het polderlandschap. Haar aankleding is interessant, vooral het O.-L.-Vrouwaltaar en het hoogaltaar. Verder zijn er enkele 17de en 18de eeuwse schilderijen te zien. Historisch gezien is dit de vijfde kerk van Sint-Margriete. De vorige kerk stond op de huidige toegangsweg van het kerkhof (koor ter hoogte van het kruis).

Sint-Margaretakerk

Beeld: Bas-reliëf "Reynaert voor de Troon van Koning Nobel"

Beeld en sokkel in harde rode graniet "Multicolor-Red" uit India.

Figuren:

  • Koning Nobel de leeuw
  • Bruun de beer
  • Canticleer de haan
  • Tiecelijn de raaf

Om zijn wandaden wordt de vos voor het hof van de koning gedaagd.

Eén van de boodschappers is Bruun de beer, die tot zijn schade en schande naar de boom wordt gelokt, waar volgens de vos honing te vinden is. De beer komt klem te zitten in de boom en wordt door de bevolking (o.m. van Absdale) deerlijk toegetakeld.

De belangrijkste aanklager is Canticleer de haan.

Hij verhaalt voor het hof hoe Reynaert plots opdook in een monnikspij met staf, "Die Hij Haalde In Elmare". Het verdronken Elmare paalde aan Sint-Margriete.

De vos beweerde dat hij nu pelgrim en kluizenaar was, en afzag van het eten van vlees.

De haan liet opgelucht zijn kroost buiten de omheining van het erf, waarna de vos toesloeg.

Voor het hof verklaart de haan: "Van mijn vijftien kinderen heeft de ongure er slechts vier gelaten."

Een monument voor de vier overblijvers staat te Kruishoutem.

De vos doodde ook Coppe de kip. Zij ligt begraven in een monument voor haar te Deinze.

6. Waterland-Oudeman

Sint-Niklaaskerk

Dit zaalkerkje werd in 1672 gebouwd. Het werd in 1850 vergroot en kreeg toen zijn toren. Merkwaardig is het gerestaureerde 17de eeuwse Sint-Niklaasaltaar. Het rococogewelf dateert uit 1773. Eveneens uit die periode dateert het hoogaltaar dat rijk is uitgewerkt. De glasramen geven dit rijk aangeklede kerkje een intieme sfeer.

Sint-Niklaaskerk

Beeld: "Als de Vos de passie preekt"

Deze beeldengroep werd geplaatst in de Oudemanskreek. Dit werk van Chris Ferket werd gewonnen door de gemeente als eerste uit de reeks "een thuis voor een beeld" in samenwerking met de Provincie Oost-Vlaanderen, Radio 2 en Electrabel. In 1995 werd een groot feest op touw gezet bij de inhuldiging van dit prachtig beeld.

 

 

Home | Profiel | Actueel | Gemeente | OCMW | Toerisme | Evenementen | Gastenboek | Verenigingsleven
Trefwoorden | E-loket | E-mail

Bobby Approved (v 3.2)